Afgeronde studies

Veiligheid en verdraagzaamheid van Adrecizumab (2018)

Doel en opzet: Op een gerandomiseerde, dubbelblinde en placebogecontroleerde wijze de veiligheid, verdraagzaamheid, farmacodynamiek en farmacokinetiek van het adrenomedulline-bindende antilichaam Adrecizumab onderzoeken tijdens experimentele humane endotoxinemie in 24 gezonde vrijwilligers.

Conclusie: Toediening van Adrecizumab was veilig en werd goed verdragen gedurende het nabootsen van systemische inflammatie. Deze bevindingen plaveien de weg voor toekomstig onderzoek naar Adrecizumab in patiënten met sepsis.

Link: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29856470

Aspirine en systemische inflammatie (2018)

Doel en opzet: Het in kaart brengen van de immuunstimulatoire effecten van acetylsalicylzuur (aspirine) gedurende systemische inflammatie en endotoxine tolerantie. Gezonde vrijwilligers kregen 80mg acetylsalicylzuur of placebo en ondergingen tweemaal een endotoxine challenge (met 1 week tussen beide challenges).

Conclusie: Behandeling met een lage dosis acetylsalicylzuur resulteerde in een gedeeltelijk herstel van de endotoxine tolerantie in vivo door een shift naar een pro-inflammatoir fenotype.

Link: https://journals.lww.com/ccmjournal/Abstract/onlinefirst/Treatment_With_Acetylsalicylic_Acid_Reverses.96065.aspx

Hypoxie en cytokinerespons (2018)

Doel en opzet: Bij in vitro en dierstudies blijkt hypoxie verschillende, tegengestelde effecten te hebben op de aangeboren afweerreactie. Tevens is er een trend naar steeds conservatievere zuurstoftherapie bij patiënten met bijvoorbeeld sepsis op de eerste hulp en de Intensive Care. We hebben onderzocht wat het effect is van kortdurend hypoxie (perifere saturatie 80-85%) voor 3,5 uur op de cytokinrespons na toediening van endotoxine bij gezonde vrijwilligers.

Conclusie: Kortdurende hypoxie leidt tot een sterke, vroege stijging van het anti-inflammatoire interleukine-10, en vervolgens een remming van pro-inflammatoire cytokines.

Link: https://www.ebiomedicine.com/article/S2352-3964(18)30228-7/abstract

Ticagrelor en clopidogrel en immuunmodulatie (2017)

Doel en opzet: Uit post-hoc analyses van gerandomiseerde trials blijkt dat patiënten na een myocardinfarct die zijn behandeld met ticagrelor in plaats van clopidogrel een lagere mortaliteit hebben na sepsis. We onderzochten of  ticagrelor ten opzichte van clopidogrel, beide in combinatie met acetylsalicylzuur, een immuunmodulerend effect heeft dat dit verschil kan verklaren. Hiervoor zijn gezonde vrijwilligers een week behandeld met placebo, monotherapie acetylsaliclyzuur, ticagrelor-acetylsalicylzuur of clopidogrel-acetylsalicylzuur en werd op dag 7 een cytokinerespons uitgelokt door toediening van endotoxine.

Conclusie: Monotherapie acetylsalicylzuur versterkte de pro-inflammatoire immuunrespons ten opzichte van plancebo, waarbij ticagrelor en clopidogrel niet tot nauwelijks een additief effect hadden.

Link: https://www.thieme-connect.com/products/ejournals/abstract/10.1160/TH16-10-0799

Vasopressors en het immuunsysteem (2016)

Doel en opzet: Voor beoordeling van de invloed van vasopressors op het immuunsysteem in vivo kregen 40 gezonde mannelijke vrijwilligers in een gerandomiseerde, dubbelblinde trial een 5-uur durend infuus met ofwel noradrenaline (0.05µg/kg/min), phenylephrine (0.5µg/kg/min), vasopressine (0.04 IU/min) of placebo (NaCl 0.9%). 1 uur na start van het vasopressor infuus werd een bolus LPS (2 ng/kg) toegediend om een systemisch inflammatoire respons op te wekken.

Conclusie: Zowel in de noradrenaline-als phenylephrinegroep was er een significant hoger circulerend anti-inflammatoir IL-10 aanwezig, pro-inflammatoire chemokinen MIP-1β en CXCL-10 waren significant geremd ten opzichte van placebo. Vasopressine had geen significant invloed op de circulerende cytokines vergeleken met placebo. Noradrenaline en phenylephrine, in tegenstelling tot vasopressine, verschuiven de balans naar een anti-inflammatoir fenotype tijdens experimentele endotoxemie in de mens in vivo.

Link: https://www.atsjournals.org/doi/full/10.1164/rccm.201604-0862CP
 
 


Onze expertise

Met onze gecontroleerde humane infectie modellen doen wij klinische studies waarbij we gezonde mensen ziek maken met een micro-organisme dat een infectieziekte veroorzaakt.  

lees meer

Onze expertise

Met onze gecontroleerde humane infectie modellen doen wij klinische studies waarbij we gezonde mensen ziek maken met een micro-organisme dat een infectieziekte veroorzaakt. We willen nog waarom de ene mens wel ziek wordt en de ander niet. En waarom de ene ziekte zich sneller of heviger ontwikkelt dan de andere. Deze informatie hebben we nodig om nieuwe vaccins of behandelmogelijkheden te ontwikkelen.

Onderzoek met gecontroleerde humane infectiemodellen doen we op het gebied van malaria, bloedvergiftiging (sepsis) en luchtweginfecties.

Vrijwilligers gezocht

  • Regelmatig zijn wij op zoek naar gezonde vrijwilligers voor malaria-onderzoek. Wilt u meedoen? Of wilt u op de hoogte gehouden worden over onderzoeken waar u aan kunt deelnemen?

    Aanmelden


Meedoen aan wetenschappelijk onderzoek

Als u in de leeftijd 18-35 jaar en gezond bent, kunt u zich als vrijwilliger opgeven om mee toe aan deze onderzoeken. Na een intensieve screening en na goedkeuring van de medisch-ethische commissie krijgt u een kleine hoeveelheid van een goed gekarakteriseerd micro-organisme (of bestanddeel daarvan) toegediend. Daarna wordt u medisch nauwkeurig gevolgd en behandeld. Uw veiligheid is hierbij voor ons altijd leidend.  
 


Good clinical practice

Ons medische wetenschappelijk mensgebonden onderzoek wordt uitgevoerd en gemonitord volgens de richtlijnen van ons Integraal Kwaliteitssysteem. Het door de raad van bestuur opstelde systeem is gebaseerd op de huidige (inter)nationale wet- en regelgeving omtrent WMO-plichtige onderzoeken.

Onze modellen