Hier kun je de ervaringen van andere studenten vinden.

Vier vragen aan...


Wouter Bousché

Wouter ging voor zijn studie een semester naar Stockholm, Zweden.

lees meer

Wouter Bousché

1. Waar ben je geweest?

Ik heb gestudeerd in Stockholm bij het Karolinska Institutet. Voordat ik begon in Stockholm, ben ik met een medestudent afgereisd naar het hoge noorden van Zweden; Kiruna. Hier zijn we één week gebleven en hebben veel plezier beleefd met sneeuwscooters, hondensleeën en een (hele kleine) glimp mogen opvangen van het noorderlicht. Daarna zijn we met de trein naar Stockholm gegaan. Hier hadden we een kamer gehuurd met behulp van de universiteit (KI-housing). 

2. Verschilde je stage veel van wat je in Nijmegen gewend bent?

Op het Karolinska Institutet maken ze gebruik van andere materialen en technieken dan in Nijmegen. Er waren ook veel mogelijkheden om complexe behandelingen uit te voeren. Dit komt doordat de tandartskosten voor de patiënt op de universiteit zeer laag zijn. De patiënten betalen 150 SEK per zitting, ongeacht de behandeling. Dit is omgerekend zo’n €15,-.

3. Hoe ging de communicatie met anderen?

De studenten, docenten en ander personeel is allemaal zeer vriendelijk en behulpzaam. De meeste spreken vloeiend Engels, waardoor communicatie eigenlijk bijna geen probleem is geweest. Er waren een hele hoop studenten vanuit allerlei landen hier op buitenlandstage. Er waren studenten uit Frankrijk, Noorwegen, Finland, Tsjechië, Spanje, Engeland, Portugal en Uganda. Dit vond ik een leuk aspect van mijn buitenlandstage: je maakt kennis met verschillende culturen en leert een hele hoop mensen kennen van over de hele wereld.

4. Is je buitenlandstage een aanrader?

Ik zie het als het hoogtepunt van mijn studie. Ik heb in Zweden een hele mooie tijd beleefd. Ik heb veel geleerd en ontzettend veel mensen leren kennen die ik zeker nog een keer terug ga zien.
 


Marieke Mosselman

Marieke Mosselman ging vier maanden naar Iowa, Verenigde Staten.

lees meer

Marieke Mosselman

1. Waar ben je heen geweest?

Ik ben naar the University of Iowa geweest in Iowa City. Een stad met beduidend minder inwoners dan Nijmegen en de winters zijn hier over het algemeen vrij streng. Er wonen vrij nuchtere country-mensen maar ook de Amish en Mormonen. Ondanks dat ik uit Zeeland kom, was dat toch een kleine cultuurshock.

Chicago is de dichtstbijzijnde grote stad. In de winter is basketbal de belangrijkste sport. De show rondom de Chicago Bulls is super. Omdat het hier verre van tropisch is, heb ik ook New Orleans en San Diego bezocht. In de week van Mardi Gras is New Orleans een groot gekkenhuis en San Diego is een chill surfoord met een Mexicaans tintje.

2. Hoe ging het op de universiteit?

Aan de Univeristy of Iowa is alles goed geregeld. Het is duidelijk wat je als exchangestudent nog moet regelen voordat je aan de slag kan gaan. Al het papierwerk was dan ook in een dagje geregeld. Er is een groot international studentoffice waar je terecht kan voor alle vragen als exchangestudent.

3. Wat is anders aan de opleiding in de V.S.?

De opleiding Tandheelkunde aan de University of Iowa duurt hier vier jaar en kost per jaar ongeveer $30.000,-. Dit betekent dan ook dat studenten doordeweeks hard studeren en alleen in het weekend tijd hebben voor ontspanning. De studenten hebben doorgaans 40u gemiddeld les of praktijk per week. 

Als tandheelkunde studente aan de University of Iowa heb ik het blok Operative and Pediatric Dentistry (OPD) en het blok Oral Surgery (OS) gevolgd. Het blok Operative and Pediatric Dentistry is bij volwassenen restauraties vervaardigen (amalgaam, composiet en glasionomeer) en bij kinderen worden pmo’s en eventuele behandelingen (cariës, sealants, stainless steel crowns) uitgevoerd. Werken met verschillende materialen en instrumenten heeft mij vooral geleerd ‘out of the box' te denken.

Het blok Oral Surgery is vergelijkbaar met het profielonderwijs ‘dento-alveolair’. Ik heb daar geleerd om elementen op chirurgische wijze te extraheren. Ook heb ik kennis gemaakt met verschillende soorten sedatie technieken. Daarnaast heb ik ook te maken gekregen met de Amerikaanse ‘claimcultuur’. Patiënten moeten voor alle ontvangen informatie tekenen. Dit zorgt ervoor dat je soms langer bezig bent met het papierwerk dan de behandeling zelf. 

4. Is je buitenlandstage een aanrader?

Deze buitenlandstage heeft mij ontzettend veel geleerd, zowel persoonlijk als professioneel gezien. De ervaring om 4 maanden in Amerika te wonen is heel bijzonder. Ik zou het zo weer doen!
 


Noor Shoukri & Jessica Jager

Noor en Jessica gingen drie maanden naar Pelotas, Brazilië.

lees meer

Noor Shoukri & Jessica Jager

1. Hoe was de voorbereiding?

We hebben veel moeten doen. Voorafgaand aan de reis was het noodzakelijk om een VITEM IV visum te regelen. Dit betekent het legaliseren van je Bachelor Diploma in Groningen (DUO) en een apostille stempel halen bij een rechtbank. Verder waren er nog veel meer anndere documenten nodig.

Ook was het belangrijk om na te gaan welke vaccinaties en/of voorzorgsmaatregelen noodzakelijk zijn tijdens de stage. Dit betekent dat ik een bezoek had gebracht aan de Radboud Travel Clinic om vaccinaties te verkrijgen en problemen te voorkomen. Voor de zekerheid is het handig om een extra reisverzekering af te sluiten. Verder hadden we bij onze bank geïnformeerd omtrent het betalen in het buiteland en welke pas hier evt. voor geschikt is. Onze pasjes konden geactiveerd worden naar wereldpas, dus het was mogelijk om hiermee in Pelotas te betalen. Vaak is het ook makkelijker om te pinnen, aangezien men in Brazilië betaalt met de Braziliaanse Real ($R).

2. Hoe ging de communicatie?

In de praktijk bleken de meeste studenten, docenten en patiënten vaak maar beperkt Engels te spreken. Dit had mogelijk te maken met het feit dat Brazilianen vaak minder contact hebben met Engelstalige toeristen en/of studenten. Zo spreken de patiënten en studenten doorgaans maar weinig Engels. Portugees was de belangrijkste voertaal. Verder kunnen er wel een aantal docenten voldoende Engels spreken en vinden ze het uiteindelijk toch erg leuk om met ons te praten en meer te over onze Nijmeegse manier van werken. Ook bij de behandeling van patiënten was het zeker een uitdaging om jezelf verstaanbaar te maken. Waar nodig was een student of docent erg bereid om te tolken en uit te leggen wat een patiënt wil vragen.

3. Verschilde jullie stage veel van wat jullie in Nijmegen gewend bent?

Wat betreft het onderwijs krijgen de studenten in Brazilië 5-jarige opleiding (onderverdeeld in 10 semesters). Wat opvallend was dat de Braziliaanse studenten minder preklinisch onderwijs kregen en in de praktijk vaak behoefte hadden aan goede begeleiding van de docenten. Veruit de meeste studenten volgen na het afstuderen nog extra bij- en nascholing aan de faculteit tandheelkunde om meer ervaring op te doen alvorens aan de slag te gaan in het werkveld.

Gezien het feit men in Brazilië minder strenge regels kent omtrent het opzetten van een wetenschappelijk project of studie werden er meer studies opgezet en uitgevoerd om onderzoek te doen naar bijv. welke behandelingen en/of materialen het meest effectief waren. Binnen de universiteit werd geld beschikbaar gesteld voor de (kosteloze) behandeling van patiënten binnen zo’n studie. Het betekent voor veel patiënten veelal een belangrijke overweging om naar de tandarts te gaan en hun gebitsproblemen te laten behandelen.

Verder is iedere student zelf verantwoordelijk voor de aanschaf van zijn of haar spullen. Dit betreft niet alleen de aanschaf van preklinische materialen, maar ook klinische instrumenten, hoekstukken, verbruiksmaterialen en overige zaken. Ondanks het feit dat de studenten die studeren aan een federale universiteit geen collegegeld hoeven te betalen hebben de tandheelkunde studenten vaak wel te maken met hoge kosten om de studie succesvol af te kunnen ronden. Studenten waren hier zelf ook bewust van en gingen zuiniger om met hun spullen en materialen.

4. Is je buitenlandstage een aanrader?

Dankzij deze ervaring hebben we de kans gekregen om te ontdekken hoe het voelt om te studeren in een unieke en rijke omgeving als Brazilië. Uiteindelijk was het een geslaagde reis geworden met veel interessante en leuke ervaringen op het gebied van de tandheelkunde als daarbuiten. Wij hadden natuurlijk het geluk dat we vriendelijk en gastvrij werden ontvangen en hulp kregen van veel studenten en docenten. Terugblikkend op deze ervaring is het zeker een leuke manier om je horizon te verbreden en nieuwe mensen te ontmoeten. Wij willen daarom iedereen bedanken die zich heeft ingezet om deze klinische stage mogelijk te maken.
 


Jasmijn van Gerwen & Bart Tuithof

Jasmijn en Bart gingen voor een buitenlandstage naar Jakarta, Indonesië.

lees meer

Jasmijn van Gerwen & Bart Tuithof

1. Waar zijn jullie heen geweest?

We zijn met een vlucht van Amsterdam naar Bangkok gegaan, vanuit daar naar Taipei en uiteindelijk naar onze eindbestemming Jakarta. Na een reis van 40 uur werden we gelukkig opgehaald van het vliegveld door een laatstejaars student tandheelkunde. De eerste indruk van Jakarta is druk! Overal om je heen staat het vol met mensen, scooters en auto’s. Het is een grote chaos. Bestuurders toeteren constant naar hun voorgangers en daarnaast staat er ook op iedere hoek van de straat iemand het verkeer te “regelen”.  Wat inhoudt dat er constant op fluitjes geblazen wordt en het samen met het toeteren echt een herrie is.

2. Hoe was het op de universiteit?

Op de universiteit werd ons al snel duidelijk dat we daar niet veel konden doen. Er is een tekort aan patiënten, dus de studenten regelen zelf hun patiënten en betalen ook voor de behandelingen. Wanneer studenten kinderen behandelen, betalen ze ook nog eens het vervoer naar de universiteit, de lunch en vaak ook nog speelgoed. De kinderen zijn dan ook nog eens brutaal genoeg om te vragen om een PSP of iets anders vergelijkbaars. Gezien de studenten hier zelf al met moeite aan voldoende behandelingen komen, zijn we hier niet lang gebleven en zijn we mee gaan lopen op het ziekenhuis.
 

3. Wat hebben jullie verder gedaan?

In het andere ziekenhuis in een buitenwijk van Jakarta  liepen we mee met  de studenten die daar zelf 7 weken intern diensten draaien. Voor hen is het vaak de eerste keer dat ze in aanraking komen met patiënten, maar mogen ze op de SEH wel behandelingen uitvoeren als het amputeren van vingers en het hechten van voeten of oren. Hier werden dan ook veel filmpjes van gemaakt en met iedereen gedeeld, met privacy werd in ieder geval geen rekening gehouden  In de korte tijd dat we daar  waren hebben we ook al een aantal bizarre casussen gezien. Op de POK werden enorme abcessen gedraineerd,  welke in Nederland met spoed naar de OK zouden zijn gebracht. Maar in Indonesië is nergens haast bij, dus ook niet altijd in het geval van levensbedreigende situaties.  

Een arts vertelde ons over een goede doelen project voor schisis patiënten in Palù op Sulawesi en vroeg ons of wij interesse hadden om mee te gaan. Wij waren direct enthousiast en boekten meteen de vliegtickets om twee dagen later met het vliegtuig naar centraal Sulawesi te vliegen. Eenmaal daar aangekomen ontmoette we vijf andere Nederlandse studenten die in Amsterdam studeerden en onderzoek deden naar schisis in Indonesië. Daarnaast waren er nog een hoop artsen en AIOS vanuit alle streken van Indonesië en zelfs nog wat Japanners die waren overgevlogen om te opereren. Al met al was er een team van ongeveer 60 behandelaars en assistenten en was het bizar druk op de OK. Per kamer werden tegelijkertijd twee operaties uitgevoerd en soms stonden we met bijna 40 man op een operatiekamer.
 

4. Is je buitenlandstage een aanrader?

Indonesië is echt een hele leuke keuze voor je buitenlandstage, mits je je eigen verwachtingen een beetje aanpast aan het leven daar.