In het kader van het 70-jarig jubileum van het Radboudumc dook het communicatieteam het archief in. Tussen oude edities van de Radbode kwam een foto naar voren uit 1994 van een recordaantal baby’s onder medewerkers van de Universitaire Transfusie Dienst, ondertekend door ‘Wim Jansen’. Opvallend genoeg bleek er in het mailsysteem maar één persoon met die naam te zijn. Zijn verhaal maakte de vondst nog bijzonderder.
In 1994 stuurde Wim Jansen, analist en leidinggevende op de afdeling Bloedtransfusie, een artikel naar de Radbode met een foto van de baby’s die dat jaar op de afdeling waren geboren. Het was een bijzondere tijd: het team telde achttien medewerkers, van wie er zeven in hetzelfde jaar een kind kregen. ‘We moesten toen echt extra mensen invliegen om alles draaiende te houden, maar het is ons gelukt,’ zegt Wim met een glimlach.
'Goed gebaard op de Transfusiedienst' in 1990
Een bijzondere start in het Radboudumc
Eén van die baby’s was zijn eigen dochter, Iris. Ze was toen pas een paar maanden oud, maar had al veel meegemaakt. ‘Er is altijd een speciale band geweest met het Radboudumc,’ vertelt Wim. 'Iris is zeven weken te vroeg geboren en heeft lange tijd op de NICU gelegen.’ Het was een zware periode voor het gezin. ‘Toen kreeg je maar twee dagen vrij: één dag voor de geboorte en één dag voor de aangifte. Dat kun je je nu echt niet meer voorstellen.’
Gelukkig mocht Iris na verloop van tijd naar huis, al bleef ze tot haar zesde onder controle. Na die controles kwam ze regelmatig even langs op het lab. ‘Vroeger hadden jullie altijd een lade met snoep op de afdeling, dat weet ik nog goed,’ zegt Iris. Iris werkt inmiddels bijna drie jaar als HR-medewerker en is ook aangeschoven bij het gesprek. Wim lacht: ‘Nu zou dat echt niet meer kunnen, zo’n snoep lade.’
Herinneringen die blijven
Het terugdenken aan die periode roept vooral warme herinneringen op. ‘We zijn altijd een hecht team geweest, dat zijn we nog steeds. Ook toen deden we veel samen. Met sinterklaas huurden we iemand in of speelde één van ons zelf de rol. Dat was altijd op een zondagochtend, al onze kinderen kwamen dan langs,’ vertelt Wim. Ook Iris denkt daar met plezier aan terug. Met één van de andere kinderen op de foto hield ze zelfs nog langere tijd contact. ‘Toen we tieners waren spraken we nog wel eens af om iets leuks te doen.’
Een deel van de collega’s uit die tijd werkt inmiddels ergens anders, maar de verbondenheid is gebleven. ‘We gaan nog steeds samen weekendjes weg en ondernemen veel met elkaar. Het fijne team is ook één van de redenen waarom ik hier al 44 jaar werk,’ vertelt Wim trots.
Samen aan het werk
Dat ze allebei op dezelfde plek werken, blijkt vooral handig voor het carpoolen. ‘Elke dinsdag rijd ik mee naar mijn ouderlijk huis. Dan eten we samen en gaan we daarna hardlopen,’ vertelt Iris. Het is een traditie die ze al jaren volhouden.
Binnenkort kunnen ze misschien nóg vaker samen naar het werk rijden, want Iris heeft een huis gekocht in het dorp waar ze is opgegroeid. ‘Als het mooi weer is, kunnen we dan samen fietsen. Maar ik ben wel echt een mooiweerfietser, het is te ver om door weer en wind te gaan,’ zegt ze. Wim schiet in de lach, daar is hij het helemaal mee eens.
2026: een jubileumjaar voor het Radboudumc en de Faculteit Medische Wetenschappen - hoe het is, hoe het was
-
Meer weten over deze onderwerpen? Klik dan via onderstaande buttons door naar meer nieuws.
