Jai Prakash is benoemd tot hoogleraar Advanced Bioengineering and Therapeutics aan het Radboudumc / de Radboud Universiteit. Prakash is gespecialiseerd in de biologie van kanker, nanotechnologie en bio-engineering. Met nieuwe methoden wil hij diagnostiek, therapieën en uitkomsten voor kankerpatiënten met moeilijk behandelbare kankers zoals alvleesklierkanker verbeteren.
Voor veel vormen van kanker zijn de behandelingen in de afgelopen jaren enorm verbeterd, onder meer door immuuntherapie. Voor alvleesklierkanker is dit niet het geval, vertelt Jai Prakash, sinds september 2025 verbonden aan het Radboudumc. ‘Voor deze ziekte is de vijfjaarsoverleving maar zo’n tien procent. Dat komt doordat de diagnose vaak laat gesteld wordt. Bovendien slaat chemotherapie slecht aan, en is er nog geen effectieve immuuntherapie.’
3D-model voor een vroege diagnose en effectieve behandeling
Met zijn aanstelling aan het Radboudumc start Prakash met behulp van een KWF-subsidie de komende jaren twee projecten naar de diagnostiek en behandeling van alvleesklierkanker. Allereerst gaat hij geavanceerde 3D-modellen van tumoren bouwen, ook wel bio-engineering genoemd. In het lab bootst hij mini‑tumoren na die sterk lijken op echte tumoren, met behulp van weefsel van patiënten. Prakash: ‘Vanwege die late diagnose weten we eigenlijk niet hoe een alvleeskliertumor er in het begin uitziet. Met behulp van eiwitanalyses willen we biomarkers uit die vroege fase identificeren, zodat we uiteindelijk tumoren sneller kunnen opsporen.’
In het tweede project onderzoekt hij hoe gerichte medicijntoediening chemotherapie bij alvleesklierkanker effectiever kan maken. Prakash bekijkt of een combinatie van hydrogel en chemotherapie de tumor beter bereikt met minder bijwerkingen. Daaraan voegt hij een door hemzelf ontwikkelde stof (peptide) toe, die de toegankelijkheid van de tumor verder moet verbeteren. ‘We hebben deze aanpak getest in 3D‑ en muismodellen en plannen nu om deze methode over enkele jaren bij patiënten te testen.’ Deze methode is nog experimenteel en niet beschikbaar voor patiënten.
Tot slot ontving Jai Prakash in 2024 een grote Europese subsidie, een ERC Advanced Grant, waarin hij met zijn team immuuntherapie geschikter maakt voor de behandeling van alvleesklierkanker. Hij richt zich op de veranderingen in de omgeving van de tumorcellen. Hij bestudeert vooral het dichte weefsel. Deze dikke beschermlaag om tumoren heen voorkomt dat immuuntherapie en afweercellen de tumor kunnen binnendringen, terwijl dat wel de bedoeling is. Prakash: ‘Met de microscopietechnieken die beschikbaar zijn in het Radboudumc willen we precies in beeld brengen hoe deze cellen en therapieën de tumor proberen binnen te komen. Daarna willen we de beschermlaag voorzichtig aanpassen, zodat immuuntherapie in de toekomst mogelijk wél kan werken.’
Loopbaan
Jai Prakash studeerde farmacologie in New Delhi, India, en promoveerde aan de Rijksuniversiteit Groningen, op onderzoek naar littekenvorming in de bloedvaten van de nieren (nierfibrose). Daarna werkte hij onder meer in Groningen en aan Karolinska Institutet in Zweden, waar hij zich specialiseerde in de behandeling van kanker. In 2012 vervolgde hij zijn werk aan de Universiteit Twente, waar hij tot 2025 werkte. Daarna trad hij in dienst van het Radboudumc, waar zijn onderzoek op het gebied van nanotechnologie, bio-engineering en onderzoek naar de tumoromgeving een vervolg kreeg.
Hij startte de NanoTME Society, die wetenschappers, artsen en bedrijven wereldwijd met elkaar in contact brengt om samen nieuwe ontwikkelingen in kankeronderzoek en nanotechnologie te versnellen. Hij publiceert veelvuldig in internationale vakbladen, bezit een aantal patenten en adviseert verschillende wetenschappelijke organisaties. Zijn benoeming tot hoogleraar Advanced Bioengineering and Therapeutics gaat in op 1 februari 2026 en geldt voor een periode van vijf jaar.
-
Meer weten over deze onderwerpen? Klik dan via onderstaande buttons door naar meer nieuws.
