Behandeling Scoliose correctie bij kinderen

Wat is scoliose?

De wervelkolom is een soort ketting van botjes (wervels) die door je rug loopt. Hij begint boven in je nek en loopt helemaal door tot aan je stuitje. De schouderbladen, de ribben en het bekken zitten aan de wervelkolom vast. Ook veel belangrijke spieren zitten er aan vast.

De wervelkolom bestaat uit 26 wervels. Ze passen als puzzelstukjes bovenop elkaar. Je hebt allerlei verschillende wervels:

• zeven nekwervels,
• twaalf borstwervels,
• vijf lendenwervels,
• een heiligbeen
• een staartbeentje (stuitje).

Tussen elke twee wervels zit een schijf van zachter materiaal (een tussenwervelschijf). Dat is een soort schokdemper. Het zorgt ervoor dat je wervels niet zo snel slijten en dat ze soepel kunnen bewegen. De wervelkolom is beschermend voor  het ruggenmerg. Het ruggenmerg is een lange zenuwkabel. Vanuit het ruggenmerg groeien zenuwwortels naar de rest van het lichaam. Als je scoliose hebt, zijn je ruggenwervels vergroeid. Daardoor heb je een abnormale bocht in je rug. Die bocht loopt naar links of rechts (figuur 1). Op een röntgenfoto kan je die bocht goed zien. Als je groeit, kan deze bocht erger worden. Je kunt dan klachten krijgen, bijvoorbeeld pijn of moeite met ademhalen als de bocht extreem groot is.

Figuur 1.

Voor de operatie

Röntgenfoto’s

De orthopedisch chirurg heeft samen met jou en je ouders/verzorgers besloten dat een operatie nodig is. Om goed te kunnen zien wat het resultaat van de operatie is, maken we röntgenfoto’s van je rug. We maken die voor de operatie en na de operatie. Zo zien we wat het verschil is.

Poli anesthesie

Een tijdje vóór de operatie aan je rug, heb je een afspraak op de poli anesthesie. Op deze poli willen we van alles weten over je gezondheid. Bijvoorbeeld:

• welke ziektes je hebt gehad
• of je koorts hebt
• of je verkouden bent.

Soms meten we je gewicht, je lengte, je bloeddruk of je hartslag. Dat doet geen pijn. Meestal nemen ze wat bloed af om te onderzoeken. We bespreken met jou en je ouders:

• hoe het gaat als je onder narcose gaat
• hoe jij de narcose krijgt
• hoe we je kunnen helpen als je pijn hebt of bang bent.

Alsde chirurg het nodig vindt, heb je ook nog afspraken bij andere zorgverleners zoals de kinderarts. Narcose wil zeggen dat je gaat “slapen” met behulp van medicijnen. Je voelt niks van de operatie. We noemen dit slapen, maar eigenlijk is het geen gewone slaap. Als je onder narcose bent, kun je namelijk niet uit jezelf wakker worden. Als je tegen de narcose op ziet, vertel dat dan tegen de anesthesioloog. Op de poli krijg je meer informatie over de narcose, die je ook thuis nog na kunt lezen.

De slaapdokter

De anesthesioloog is de dokter die jou de slaapmedicijnen gaat geven. Hij zorgt voor jou als je onder narcose bent en hij zorgt er ook voor dat je weer wakker wordt als de ingreep klaar is. We noemen hem ook wel de slaapdokter.
 

De opname

Opname

Eén dag voor de operatie of soms de ochtend van de operatie word je opgenomen op de kinderafdeling. Een verpleegkundige vertelt je over de gang van zaken op de verpleegafdeling. Misschien vind je het fijn om de voorbereidingsspullen nog een keer te bekijken. Dat kan ook op de afdeling.

Tabletjes

Om ervoor te zorgen dat je na de operatie zo min mogelijk pijn hebt, krijg je van tevoren een paar tabletjes. We weten dan zeker dat ze tijdens de operatie goed zijn ingewerkt.

Sieraden, bril

Tijdens de operatie mag je geen sieraden, nagellak, make-up, contactlenzen of een bril dragen.

Naar de operatiekamer

Voordat je naar de operatiekamer gaat, krijg je een operatiejasje aan en een naambandje om je arm. Als je aan de beurt bent, ga je in bed liggen. Een verpleegkundige en een ouderbegeleider brengen je in je bed naar de operatie- afdeling. Je vader, moeder of verzorger mogen dus mee. Een van hen blijft bij je totdat je slaapt.

Infuus

Tijdens de operatie is het nodig dat je vocht toegediend krijgt. Dat doen we via een infuus. De anesthesioloog brengt het infuus in. Op de operatieafdeling brengt de anesthesioloog je onder narcose. Je bent dan in slaap. Je merkt helemaal niets meer van wat de anesthesioloog en de chirurg doen. Voordat de operatie begint, krijg je een slangetje in je blaas (blaaskatheter). We kunnen dan meten hoeveel je plast tijdens de operatie. Deze blaaskatheter zit er na de operatie nog in.

Veiligheid

Vlak voordat de operatie van start gaat wordt door het gehele operatieteam een zogenaamde ’Time out’ genomen. Tijdens dit controlemoment worden je naam, geboortedatum, de plaats op je lichaam waar je geopereerd wordt en alle materialen die nodig zijn gecontroleerd.

Als alle voorbereidingen klaar zijn, begint de operatie. Je rug wordt gedesinfecteerd met een roze vloeistof, dit zie je na de operatie ook nog zitten en gaat er vanzelf weer af.


 

Risico's van de operatie

Zelfs als een operatie helemaal goed is gedaan ("volgens het boekje"), kunnen er problemen ontstaan. Zulke problemen noemen we complicaties. Een spondylodese-operatie is eigenlijk heel veilig. Heel soms kan er toch iets mis gaan. Er bestaat een kans dat je een paar dagen na de operatie een ontsteking (infectie) krijgt. Deze ontsteking is meestal goed te behandelen met medicijnen.

Om de bocht van de wervelkolom recht te zetten, opereren we vlakbij het ruggenmerg en de zenuwen. Het ruggenmerg en de zenuwen kunnen hierdoor geïrriteerd raken. De chirurg controleert dit met behulp van speciale apparaten. Toch is er altijd een hele kleine kans dat het ruggenmerg en/of de zenuwen beschadigen. Hierdoor kunnen de armen of benen verlamd zijn en/of pijn doen. Dit komt gelukkig bijna niet voor. Dit wordt op de poli ook met je besproken.

De mogelijkheid bestaat dat de gecorrigeerde bocht in de wervelkolom niet goed vastgroeit. Dat noemen we een pseudarthrose. Ook dit is zeldzaam. Om dit te voorkomen mag je de eerste maanden niet sporten of je rug  zwaar belasten.
 

Pijn na een scoliose operatie

Een scoliose operatie is een grote operatie. Na deze operatie hebben bijna alle kinderen pijn. Dit kan komen door de operatiewond, maar ook door de veranderde stand van de rug. Door het recht maken van de wervelkolom gaan ook de spieren mee die vastzitten aan de wervelkolom. Hierdoor kan er spierpijn ontstaan.
Daarnaast kan je ook tijdelijk pijnklachten hebben, doordat je langdurig in een bepaalde houding gelegen hebt tijdens de operatie. Hierdoor kun je gevoelige plekken of drukplekken hebben. Het is dus niet vreemd als je na zo’n grote operatie niet alleen last hebt van de wond, maar ook van andere plaatsen.

Pijnstilling

Pijn na een operatie duurt meestal een aantal dagen en neemt daarna vanzelf weer af. In de periode vlak na de operatie proberen we deze pijn zo goed mogelijk te behandelen. Tijdens de ingreep besteden we veel aandacht aan een goede ligging op de operatietafel. Hierdoor is de kans op drukplekken zo klein mogelijk. De pijn na de operatie behandelen we met een combinatie van verschillende pijnstillers. Deze medicijnen versterken elkaars werking. Als het mogelijk is, plaatsen we een dunne katheter in je rug aan het einde van de operatie. Hierdoor kunnen we continu pijnmedicatie toedienen om de rug te verdoven.

Pijnscore

In het ziekenhuis gebruiken we een pijnscore. Dat is een getal tussen de 0 en de 10 waarmee jij kunt aangeven hoeveel pijn je hebt. 0 is helemaal geen pijn en 10 is heel veel pijn. Als je het moeilijk vindt om een cijfer te geven aan je pijn, dan kunnen we het ook op andere manieren meten. De verpleegkundige vraagt meerdere keren per dag hoeveel pijn je hebt en of je andere klachten hebt. Als het nodig is, kunnen de artsen of de mensen van het pijnteam de pijnstilling aanpassen.

Ontspannen

Je zult merken dat je minder last hebt van klachten als je je goed kunt ontspannen, je lekker in je vel zit en als je voldoende afleiding hebt. Overdag is dit vaak het geval, waardoor klachten je mogelijk minder opvallen dan in de avond of nacht als het rustig is. Dat is heel normaal. Geef het bij ons aan als je klachten hebt of als je je bijvoorbeeld angstig voelt. Het is vaak al fijn als er aandacht voor is en jij weet zelf vaak al hoe we je het beste kunnen helpen. De verpleegkundigen, maar ook de pedagogisch medewerkers, kunnen je hierbij begeleiden.