Werken bij verpleegkundigen selectiegesprek

Introductie wederzijds selectiegesprek

Wat betekent het, wat vraagt het en wat levert het op om in deze loopbaanfase te werken in de academische setting van het Radboudumc? In het selectiegesprek gaan we samen ontdekken in hoeverre jouw en onze ambities op elkaar aansluiten.

lees meer

Introductie wederzijds selectiegesprek

Een comfortabel gesprek

Graag willen we tijdens het gesprek zo gelijkwaardig, comfortabel en effectief mogelijk met elkaar in gesprek komen.

Waarbij jij ons nog beter leert kennen als potentieel nieuwe werkgever. Een werkomgeving waar jij je ambities in de patiëntenzorg op een bij jou passende manier waar kan maken. En waarbij wij jou leren kennen als mogelijke nieuwe collega in een van onze teams. Om samen de ambitie te realiseren om ‘het meest persoonsgerichte en innovatieve UMC’ van Nederland te zijn. En zo bij te dragen aan onze missie: ‘to have a significant impact on healthcare’.

Casuïstiek

Om te zorgen dat we in een ongedwongen sfeer en goed voorbereid  met elkaar in gesprek kunnen gaan. En om te zorgen dat we samen echt de diepte van jouw en onze ambities kunnen raken, vragen we je in aanloop naar je gesprek je in te leven in de verpleegkundige gedragsthema’s en te oefenen met de bijbehorende casuïstiek. Deze casuïstiek komt ook in het selectiegesprek aan bod. Op deze pagina vind je verdere instructie voor de voorbereidende opdracht, uitleg over de gedragsthema’s en 8 oefencasussen.

Er is geen fout antwoord

Wij vinden het belangrijk om voorafgaand aan het gesprek duidelijk aan te geven dat wij niet op zoek zijn naar dat 'ene goede antwoord'. Om eerlijk te zijn, is het de vraag of dat überhaupt bestaat. Doel van het gesprek is juist vanuit de verdieping op waarom jij voor een bepaalde aanpak kiest, jou beter te leren kennen. Om vanuit daar te bepalen in hoeverre ambities aansluiten en er een goede basis is voor een succesvolle samenwerking en waar we samen nog een ontwikkeling moeten gaan doormaken.


Gespreksagenda

  • Eindigend met je persoonlijke introductie en sollicitatiemotivatie.


Radboudumc gedragsthema's

Wat vraagt het van verpleegkundigen om innovatieve en persoonsgerichte zorg aan patiënten te bieden?

4 gedragsthema's

Radboudumc gedragsthema's

In het Radboudumc kennen we het wederzijdse selectiegesprek. Doel van dit gesprek is om wederzijds voldoende informatie te verkrijgen. Voor jou om te kunnen bepalen of de stap naar het betreffende team van het Radboudumc nu bij je past. Voor ons om te kunnen bepalen of er bij jou in potentie sprake is van een ‘match’ met wat werken in de academische patiëntenzorg, nu én in de toekomst, van verpleegkundigen vraagt. Hierbij zijn wij van mening dat de kwaliteit verpleegkundigen die nodig is om persoonsgerichte en innovatieve patiëntenzorg te bieden, niet alleen bepaald wordt door de mate van kennis en ervaring van de zorgprofessional. Juist jij als persoon, met je eigen ambities, opvattingen, houding en gedrag, spelen een belangrijke rol.

Maar waar praat je dan over tijdens een selectiegesprek? Begrijpen we elkaar dan ook meteen? Hoe maken we onze ambities en de belangrijke thema's voor verpleegkundigen concreet?

Enige tijd geleden zijn we met verschillende zorgafdelingen in gesprek gegaan over wat, nu én in de toekomst, de belangrijkste uitdagingen voor verpleegkundigen in de academische ziekenhuiszorg zijn. Gezamenlijk zijn we gekomen tot 4 duurzame en afdelingsoverstijgende gedragsthema’s die centraal staan voor wat werken in het Radboudumc van verpleegkundigen vraagt. Hieronder staan de 4 gedragsthema’s kort uitgelegd.


In je gesprek zijn deze 4 gedragsthema’s de kapstok om gelijkwaardig, comfortabel en effectief in gesprek te komen. Om vanuit de gezamenlijke verdieping op de behorende casuïstiek te ervaren of jouw ambities en onze uitdagingen voldoende matchen en we succesvol kunnen samenwerken. Dit in het belang van je persoonlijke en professionele ontwikkeling, de ontwikkeling van het betreffende team en de ontwikkeling van de zorg samen met onze patiënten.
 
Wij vinden het belangrijk om voorafgaand aan het gesprek duidelijk aan te geven dat wij als Radboudumc niet opzoek zijn naar één type verpleegkundige. Juist het vinden van de juiste balans van verschillende personen met hun eigen ambities, opvattingen, houding en gedrag maakt dat het lukt om als team succesvol te zijn.

De voorbereidende opdracht

Lees voor je begint de instructie aandachtig door.

naar instructie

De voorbereidende opdracht

Stap 1 - Oefenen voor jezelf

Op deze pagina vind je onder de sectie “Oefenen met casuïstiek - 8 casussen” per gedragsthema telkens 2 casussen. Dit zijn voorbeelden van hoe een gedragsthema in de dagelijkse praktijk van een verpleegkundige in het Radboudumc terug kan komen. Per casus zijn steeds 3 mogelijke reacties gegeven.

  • Opdracht (om te oefenen): Beoordeel voor jezelf bij elke reactie of actie in welke mate jij die effectief vindt. Om daarna even kort voor jezelf per casus te bedenken op welke manier jij dit aan zou pakken. En vooral waarom je daar voor kiest. Dit hoef je niet mee te nemen naar het selectiegesprek. Dit is puur een voorbereidende oefening om gewend te raken aan het reflecteren op de gedragsthema's en de bijbehorende casuïstiek.

Stap 2 - Kies de 2 meest uitdagende casussen

Uiteindelijk kies je de 2 casussen die voor jou het meest uitdagend zijn. Dit zijn vaak de casussen waar je lang over na moet denken en er voor jou vanuit verschillende perspectieven meerdere (re)acties mogelijk zijn. Of omdat het dilemma in deze casus je persoonlijk erg raakt.

  • Opdracht (om mee te nemen): Neem deze 2 casussen mee als input naar het selectiegesprek.

Stap 3 - Inbrengen van eigen praktijkvoorbeelden

We zijn ook benieuwd naar jouw werkverleden. Aan de hand van de gedragsthema's willen we je vragen om zélf bij 2 gedragsthema's een passend praktijkvoorbeeld te bedenken. Wat heb jij meegemaakt in je loopbaan of opleiding tot nu toe, wat past bij de gedragsthema's zoals we die in het Radboudumc kennen. En waarbij de gekozen actie / reactie je als zorgprofessional en persoon typeert.

  • Opdracht: (om mee te nemen): Neem 2 praktijkvoorbeelden mee die je zélf hebt meegemaakt. Kies een casus, waarbij de door jou gekozen actie / reactie, je het best als persoon of professional typeert. Tijdens het selectiegesprek zullen we daar samen op reflecteren.

Graag maken we van te voren heel duidelijk dat er voor ons geen goed of fout is. Wij zijn vooral geïnteresseerd in waarom je een specifieke casus uitdagend vindt en waarom je de keuze maakt voor juist die actie of reactie. Zo leren we je als authentiek persoon én als zorgprofessional kennen.

Stap 4 - Bedenken wat jij nog wilt weten

Onderdeel van de gespreksagenda zijn jouw eigen vragen. Bedenk van te voren welke informatie jij nog nodig hebt om te kunnen bepalen of deze functie, in dit team van het Radboudumc, past bij jouw persoonlijke levensfase en professionele ontwikkelbehoeften.
  • Opdracht: (om mee te nemen): Bedenk op welke vragen jij nog antwoord wil hebben. 

Samenvatting:

  1. Meenemen > de 2 ‘oefencasussen’ die jij het meest uitdagend vindt.
  2. Meenemen >  de 2 praktijksituaties uit eerdere stage- of werkervaring die je het best als persoon of professional typeert en die passen bij de Radboudumc gedragsthema's.
  3. Nadenken over > De vragen die jij nog hebt om te kunnen bepalen of deze functie, het team én het Radboudumc bij je passen? Nu, of in de toekomst?

Oefenen met casuïstiek - 8 casussen


Omgaan met en initiëren van verandering

Het vermogen en de bereidheid om mee te bewegen met veranderingen en/of deze in gang te zetten, om nu en in de toekomst innovatieve, duurzame en betaalbare gezondheidszorg voor de patiënt te kunnen blijven realiseren.

  • Patiënt betrekken bij MDO

    lees casus


    Casus 1

    Op de verpleegafdeling waar jij werkt is pas geleden een initiatief gestart om patiënten en hun familie uit te nodigen in het multidisciplinair overleg (MDO). Zo worden patiënten meer betrokken bij de zorg. Op dit moment speelt er een situatie rondom een ernstig zieke patiënt: de door de specialist gestarte behandeling slaat niet aan en een collega-arts heeft twijfels geuit over de juistheid van zijn diagnose. Onderweg naar het MDO zegt een collega verpleegkundige tegen jou: “Wat vind jij, moeten we die onenigheid over de diagnose in het MDO aan de orde laten komen of niet? De patiënt en zijn echtgenote zijn daarbij.“

    Mogelijke reacties:

    1. "Nee, vind ik niet, die patiënt heeft al ellende genoeg, laat de dokters dat eerst maar samen bedenken."
    2. "Tja, dat vind ik wel moeilijk, maar we hebben afgesproken dat we transparant zouden zijn ten opzichte van patiënten in het MDO, dus dat moet dan ook nu…"
    3. "Ik vind het niet goed om alles met patiënten te delen en te bespreken. Ik ben er tegen, MDO of geen MDO."

  • Casus 2

    Ziekenhuisbreed komt er een nieuw systeem voor het vastleggen van patiëntgegevens. Vanuit de werkgroep waar jij aan deelneemt heb jij aangegeven om het systeem op jouw afdeling te willen introduceren. Tijdens een teamoverleg waar jij het nieuwe systeem introduceert blijkt er veel weerstand te bestaan. Eén van de collega’s neemt het woord:  “Waarom zouden we overstappen? We hebben hier toch een prima systeem? Dit gaat ons allemaal heel veel tijd en energie kosten, dat kan ik je nu al vertellen. Wat heeft de patiënt daar nu aan?”

    Mogelijke reacties:

    1. "Het is wel duidelijk dat jullie geen nieuw systeem willen. Ik zal jullie bezwaren meenemen in de werkgroep en kom er de volgende keer op terug. Akkoord?"
    2. "Jullie kunnen hier wel heel moeilijk over doen maar er is nu eenmaal voor dit systeem gekozen. Ook wij zullen hierin mee moeten, of we dat nu willen of niet."
    3. "Gelukkig zitten er ook heel veel voordelen aan. Het belangrijkste is dat we straks in het hele ziekenhuis eenzelfde systeem hebben en daar profiteert uiteindelijk de patiënt van."

Over de grenzen kijken

Open staan voor en op zoek gaan naar de mogelijkheden buiten de eigen afdeling, het specialisme en het ziekenhuis, omwille van de best passende zorg voor de patiënt.

  • Extramurale behandeling moet plaats maken

    lees casus


    Casus 3

    Sinds kort biedt het ziekenhuis waar jij werkt een deel van de verpleging en behandeling extramuraal aan. Bijvoorbeeld als een patiënt na een operatie thuis herstelt in plaats van in het ziekenhuis. Een verpleegkundige krijgt dan de verantwoordelijkheid en tijd om de patiënt thuis de verpleging te bieden die niet bij de huisarts of thuiszorg thuishoort. Helaas wil dit nog wel eens in het gedrang komen. Vandaag heb jij als verpleegkundige zo’n afspraak bij de patiënt en diens partner thuis. Omdat één van de collega’s ziek naar huis is gegaan dreigt er tekort aan verpleegkundigen op de afdeling. De zorgcoördinator van de dag benadert jou en zegt: “We gaan het hier niet redden als jij er nu ook nog vandoor moet. Kan jij je afspraak niet afzeggen?”
     

    Mogelijke reacties:

    1. "Het is altijd prijs hier. Zo wordt het nooit wat met die extramurale behandeling. Ik snap het beleid niet. Willen we nou wel of niet extramuraal behandelen?"
    2. "Laten we eerst kijken of we het met het eigen team kunnen regelen. Als dat niet lukt, dan bel ik de patiënt wel af. Eventueel kan ik de patiënt ook nog vragen om hierheen te komen."
    3. "Dit gebeurt te vaak, misschien moeten we toch de samenwerking met de thuiszorg en de huisarts zoeken, zodat we bij nood hun hulp kunnen vragen. Dat ga ik nu toch ook maar proberen."

  • Casus 4

    Een verpleegkundige uit een ander ziekenhuis loopt in het kader van een snuffelstage mee bij jou op de afdeling. Op dag één heeft hij al allerlei aanmerkingen op van alles en nog wat. Aan het einde van de dag laat hij één van de verpleegkundigen nog even weten wat hij van de overdracht vindt: “Ik heb het even aangezien maar die overdracht pakken jullie niet zo slim aan. Wij doen dat heel anders en dat werkt een stuk beter.”

    Mogelijke reacties:

    1. "Dat is dan mooi voor jullie, maar wij doen het op onze manier en daar zijn we heel tevreden over."
    2. "Als dat zo is, kan je dan ook uitleggen waarom jullie aanpak beter werkt?"
    3. "Je hebt wel veel aanmerkingen op ons. Wat maakt dat je zo kritisch over onze werkwijze bent?"

De veranderende relatie met de patiënt

Met de patiënt in de regie en de verpleegkundige als coach, de dialoog aangaan over de persoonlijke situatie, individuele zorgbehoeften en (on-)mogelijkheden

  • Patiënt met korte levensverwachting naar huis?

    lees casus


    Casus 5

    Een ernstig zieke jonge man van 30 wordt steeds zwakker. Zijn levensverwachting is beperkt. Om de patiënt goed te verzorgen is nu intensieve verpleging en op korte termijn beademing noodzakelijk. De patiënt heeft aangegeven dat hij het liefst nu naar huis zou gaan. Daarvoor is veel actie nodig: de omgeving moet worden ingelicht en geactiveerd, zijn partner goed geïnformeerd, het perifere ziekenhuis betrokken. De kans is groot dat de patiënt thuis veel sneller overlijdt dan in het ziekenhuis. De verpleegkundige die de patiënt vandaag verpleegt, vraagt aan haar collega: “De patiënt is helemaal klaar met alle behandelingen en vroeg me zonet wanneer hij nu eindelijk naar huis mag. Hoe gaan we hiermee om?”
     

    Mogelijke reacties:

    1. "Voordat we reageren naar hem zou ik willen weten wat er mogelijk is binnen het ziekenhuis. We kunnen naar een eigen kamer kijken, ruimte voor rooming in bieden… Medisch gezien is hij in het ziekenhuis het beste af."
    2. "Laten we dit vanmiddag inbrengen in het multidisciplinaire overleg. Dan kunnen we goed in beeld krijgen wat hij echt het liefste wil en wat de mogelijkheden zijn en kunnen we zijn partner ook betrekken."
    3. "Ik begrijp zijn vraag heel goed, maar dat betekent wel dat hij veel sneller kan komen te overlijden. We moeten ook aan zijn partner denken. Ik zou het hem met klem afraden."

  • Casus 6

    Een dementerende man is in het ziekenhuis opgenomen omdat hij zijn heup heeft gebroken. Hij is erg verward uit de operatie gekomen. Zijn echtgenote heeft de mantelzorg over haar partner en is daardoor behoorlijk uitgeput geraakt. Ze bespreekt de situatie met jou tijdens je dienst: “Het is niet leuk wat er allemaal is gebeurd maar zelf kan ik nu eindelijk een beetje op adem komen. Wat dat betreft ben ik blij dat de zorg nu even bij het ziekenhuis ligt. Er zal steeds iemand bij mijn man moeten blijven want anders gaat hij zijn bed uit en dan valt hij. Ik vertrouw jullie dat helemaal toe. Maar één ding wil ik absoluut niet hebben en dat is dat hij wordt vastgebonden.”
     

    Mogelijke reacties:

    1. "24 uur-bewaking gaat helaas niet lukken. Om zijn veiligheid te kunnen garanderen zullen we hem toch moeten vastleggen als er niemand bij hem is."
    2. "De zorg voor uw man is onze gezamenlijke verantwoordelijkheid. Laten we met alle betrokkenen bespreken hoe we dit kunnen verdelen zodat we er allemaal een goed gevoel bij hebben."
    3. "Wij zijn verantwoordelijk voor het medische gedeelte maar de familie blijft verantwoordelijk voor de zorg. Thuis moet er toch ook altijd iemand bij zijn? We zullen faciliteren dat er altijd een familielid bij hem kan zijn maar meer kunnen we toch echt niet doen."

Motivatie om te blijven ontwikkelen

Vanuit de motivatie om de beste passende persoonsgerichte zorg te kunnen blijven bieden, regie op en verantwoordelijkheid voor kwaliteit nemen.

  • Oordeel over buikpijn

    lees casus


    Casus 7

    In de nachtdienst klaagt een patiënt dat hij niet kan slapen. Hij is onrustig en heeft buikpijn. Jij bent net als verpleegkundige gestart op deze afdeling en ook de doelgroep is nog behoorlijk nieuw voor je. Tijdens je eerste nachtdienst vraagt een ervaren collega je om bij de betreffende patiënt te gaan kijken. Zij geeft nog aan dat ze weet dat de patiënt zich vaak alleen voelt. Je kijkt bij de patiënt en voelt zijn buik, maar je kan niets bijzonders ontdekken. Je hebt het vermoeden dat de patiënt om wat extra aandacht vraagt, maar je bent niet helemaal zeker van je zaak. Terug op de post vraagt de ervaren collega aan je: “En? Wat is jouw oordeel? Is er wat aan de hand of niet?”
     

    Mogelijke reacties:

    1. "Ik weet het niet zeker. Misschien moeten we geen risico lopen en de dienstdoende arts bellen om hem te laten beoordelen."
    2. "Ik heb niks bijzonders kunnen ontdekken. Waarschijnlijk is er niets aan de hand. Het lijkt me het beste om het nog een half uurtje aan te zien en dan weer even bij hem te kijken."
    3. "Volgens mij is er niets bijzonders aan de hand, maar helemaal zeker weet ik het niet. Wil jij eens met me meekijken of ik het goed heb onderzocht?"

  • Casus 8

    Een nieuwe behandelmethode wordt steeds vaker ingezet op de afdeling waar je werkt. Omdat deze methode in het verleden zelden werd gebruikt hoefden de verpleegkundigen deze tot nu toe niet te beheersen. Tijdens een behoorlijk drukke dienst krijg jij nu een patiënt die de behandeling nodig heeft. Jij werkt er nog maar kort en hebt nog geen ervaring met deze behandeling. Een collega merkt je onzekerheid op: “Ik zie dat jij die nieuwe behandelmethode moet gaan toepassen. Gaat dat lukken? “
     

    Mogelijke reacties:

    1. "Nou, nee. Ik heb hier geen enkele ervaring mee dus wil jij het alsjeblieft doen? In de tussentijd neem ik jouw patiënt wel over."
    2. "Ik heb hier nog geen ervaring mee. Wil jij eens voordoen hoe dit moet?"
    3. "Nee, ik heb geen idee hoe dit moet en ga er ook niet aan beginnen voordat we hier een fatsoenlijke opleiding in krijgen."

praktische informatie


Vragen?

Team recruitment

contact